GHK-Cu – peptyd miedziowy w badaniach nad skórą

GHK-Cu to naturalny tripeptyd miedziowy o sekwencji glicyna-histydyna-lizyna, związany z jonem miedzi. Odkryto go w ludzkim osoczu w 1973 roku, a jego stężenie spada z wiekiem – z około 200 ng/ml u dwudziestolatków do około 80 ng/ml po sześćdziesiątce. W badaniach opisywany jest przede wszystkim jako czynnik pobudzający syntezę kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów oraz przyspieszający gojenie ran.

Co to jest GHK-Cu?

GHK to sekwencja trzech aminokwasów: glicyny, histydyny i lizyny. Sama w sobie jest mało aktywna – kluczem jest zdolność wiązania jonu miedzi. Kompleks GHK-Cu przenosi miedź do komórek i to on jest formą biologicznie czynną.

Peptyd został wyizolowany z ludzkiego osocza w 1973 roku przez Lorena Pickarta, który zauważył, że osocze młodych dawców silniej pobudzało regenerację tkanki wątrobowej niż osocze dawców starszych. Różnica sprowadzała się do jednego, małego peptydu.

Jak działa GHK-Cu według badań?

Obszar	Opisywany efekt
Macierz zewnątrzkomórkowa	pobudzenie syntezy kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów
Gojenie ran	przyspieszenie obkurczania i naskórkowania rany
Fibroblasty	przywracanie funkcji uszkodzonych fibroblastów, migracja komórek
Naczynia	pobudzenie angiogenezy
Układ antyoksydacyjny	wzrost aktywności enzymów antyoksydacyjnych
Bliznowacenie	ograniczenie tworzenia blizn w modelach doświadczalnych

Interesujące jest to, że GHK-Cu nie działa przez pojedynczy receptor, jak większość peptydów. Opisywany mechanizm ma charakter plejotropowy – analizy ekspresji genowej sugerują wpływ na setki genów związanych z remodelingiem tkanki i odpowiedzią zapalną.

Czy są badania u ludzi?

Tak – i to odróżnia GHK-Cu od większości związków badawczych, o których piszemy. Peptyd od dekad występuje w preparatach dermatologicznych, więc powstały badania z udziałem ludzi – głównie małe, dotyczące stosowania miejscowego.

W jednym z randomizowanych badań z 2024 roku 60 kobiet w wieku 40–65 lat stosowało krem z 0,1% GHK-Cu dwa razy dziennie przez 12 tygodni; raportowano poprawę parametrów skóry względem placebo, w tym redukcję zmarszczek i wzrost gęstości kolagenu w badaniu ultrasonograficznym. Trwa też badanie kliniczne żelu z GHK-Cu w ostrych ranach skóry (identyfikator NCT07437586).

Uczciwe zastrzeżenie: to badania niewielkie i dotyczą aplikacji miejscowej preparatów kosmetycznych, a nie stosowania ogólnoustrojowego. Przenoszenie wniosków z jednej drogi podania na drugą nie jest uprawnione.

GHK-Cu a inne peptydy regeneracyjne

W literaturze GHK-Cu bywa zestawiany z BPC-157 – oba badane są w kontekście gojenia, ale działają inaczej. BPC-157 opisywany jest głównie przez angiogenezę i szlak tlenku azotu, z najmocniejszymi danymi dotyczącymi ścięgien i przewodu pokarmowego. GHK-Cu działa przede wszystkim na macierz zewnątrzkomórkową skóry.

Porównanie dwóch klasycznych peptydów regeneracyjnych opisaliśmy we wpisie BPC-157 vs TB-500. Peptyd o innym profilu badań nad starzeniem znajdziesz w tekście o Epitalonie.

Forma, rekonstytucja i cena

GHK-Cu 20 mg kosztuje 140 zł, czyli 7 zł za miligram – to najniższy koszt miligrama spośród peptydów w naszej ofercie. Liofilizat ma charakterystyczną niebieskawo-fioletową barwę, pochodzącą od związanego jonu miedzi – to normalna cecha tego peptydu, a nie oznaka zanieczyszczenia.

Przed użyciem w modelu badawczym wymaga rozpuszczenia w wodzie bakteriostatycznej; procedurę opisaliśmy w poradniku jak rozrobić peptydy. Całą grupę znajdziesz w kategorii peptydy do celów badawczych.

Najczęstsze pytania

Co to jest GHK-Cu?

To naturalny tripeptyd o sekwencji glicyna-histydyna-lizyna związany z jonem miedzi. Występuje w ludzkim osoczu, gdzie został odkryty w 1973 roku, a jego stężenie maleje z wiekiem.

Dlaczego GHK-Cu ma niebieski kolor?

Barwa pochodzi od jonu miedzi Cu(II) związanego z peptydem. To naturalna cecha tego kompleksu, a nie oznaka zanieczyszczenia czy zepsucia liofilizatu.

Czy GHK-Cu pobudza produkcję kolagenu?

W badaniach – tak. Opisywano pobudzenie syntezy kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów w skórze, a także przywracanie funkcji uszkodzonych fibroblastów. Najmocniejsze dane dotyczą stosowania miejscowego.

Czy istnieją badania GHK-Cu u ludzi?

Tak, co odróżnia ten peptyd od większości związków badawczych – istnieją niewielkie badania kliniczne dotyczące preparatów miejscowych z GHK-Cu oraz trwające badanie żelu w ostrych ranach skóry. Są to jednak badania małe i dotyczące aplikacji na skórę.

Czym GHK-Cu różni się od BPC-157?

Mechanizmem i obszarem badań. GHK-Cu działa głównie na macierz zewnątrzkomórkową skóry – kolagen, elastynę, fibroblasty. BPC-157 opisywany jest przez angiogenezę i szlak tlenku azotu, z najmocniejszymi danymi dotyczącymi ścięgien i przewodu pokarmowego.

Jak przechowywać GHK-Cu?

Nieotwarty liofilizat przechowuje się w chłodzie, bez dostępu światła i wilgoci. Po rekonstytucji roztwór trzyma się w lodówce; peptydy miedziowe są dodatkowo wrażliwe na światło.

Źródła

1. Pickart L, Margolina A. Skin Regenerative and Anti-Cancer Actions of Copper Peptides. Cosmetics, 2018;5(2):29. mdpi.com
2. Exploring the Role of Tripeptides in Wound Healing and Skin Regeneration: A Comprehensive Review. International Journal of Medical Sciences. medsci.org
3. Copper Peptides in Regenerative Aesthetic Dermatology. Dermatological Reviews, 2026. wiley.com
4. Topical GHK-Cu Gel for Acute Skin Wound Healing. ClinicalTrials.gov, NCT07437586. clinicaltrials.gov

---

Materiał ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Omawiane substancje przeznaczone są do celów badawczych i laboratoryjnych – nie są produktami leczniczymi ani suplementami diety i nie są przeznaczone do spożycia przez ludzi. Tekst nie stanowi porady medycznej. Aktualizacja: 01.07.2026.